«Ξέρω ότι πρέπει, αλλά δεν μπορώ». Έχετε ακούσει ποτέ αυτές τις λέξεις; Έχετε ακούσει ποτέ τον εαυτό σας να λέει αυτές τις λέξεις; Ακόμα και ο Άγιος Παύλος τις άκουσε να βγαίνουν από το ίδιο του το στόμα. Στο προς Ρωμαίους 7, παραδέχτηκε με λύπη ότι είχε την επιθυμία να κάνει το καλό, αλλά δεν μπορούσε να το πραγματοποιήσει. Το κακό που δεν ήθελε να κάνει – είναι αυτό που συνέχισε να κάνει.
Αλλά δεν τα παράτησε εκεί, καθισμένος στην άκρη του δρόμου ηττημένος, παραδίδοντας το πεδίο της μάχης στον Σατανά. «Ποιος θα με σώσει από το σώμα που υφίσταται αυτό το θάνατο; Ευχαριστώ τον Θεό, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας!». (Ρωμαίους 7:24,25). Αυτές είναι λέξεις γεμάτες ελπίδα για όποιον αισθάνεται παγιδευμένος στο «δεν μπορώ». Που θέλουν να σταματήσουν να πίνουν αλλά δεν μπορούν. . . που θέλουν να σταματήσουν τις συναισθηματικές τους εκρήξεις αλλά δεν μπορούν . . . που θέλουν να διακόψουν μια σχέση αλλά δεν μπορούν. . . που θέλουν να τελειώσουν το σχολείο και να πάρουν αυτό το πτυχίο αλλά δεν μπορούν. . . που ξέρουν ότι πρέπει να παντρευτούνε, αλλά δεν μπορούν να σταματήσουν απλά να συγκατοικούν. . . .
Δια του Χριστού μας συγχωρούνται όλες οι αμαρτίες και οι αποτυχίες. Μέσω του Χριστού υποκαθιστούμαστε στην οικογένεια του Θεού, βεβαιωνόμαστε για την αγάπη και την αξία μας και μας δίνετε η δυνατότητα να αφήσουμε όλο το βάρος που μας κρατάει πίσω. Διαμέσου του Χριστού, η σοφία και η δύναμη του Αγίου Πνεύματος αναζωπυρώνονται μέσα μας ξανά για να συνεχίσουμε τον αγώνα. Μέσω του Χριστού πιστεύουμε ότι το αύριο μας θα είναι καλύτερο από το χθες.
«Μπορώ να κάνω τα πάντα μέσω αυτού που μου δίνει δύναμη» (Φιλιππησίους 4:13).
